Opis pupila:
  Pinka jest śliczną, słodką i bardzo kochaną sunią. To bardzo mądra, towarzyska, wesoła i pełna energii psiunia. Uwielbia lizać wszystkich i wszystko :) Mamy ją odkąd skończyła dwa miesiące. Jako szczeniaczek była cała czarna, z białą krawatką i białymi koniuszkami łapek. Kiedy urosła, zmieniła się w cudną psiunię maści pieprz i sól :)))) ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- A oto jej historia. Kiedy odeszła moja kochana sunia Sonia po ponad 12 latach bycia z nami byłam załamana. To była prawdziwa rozpacz. Początkowo nie chciałam nowego psa, nie wyobrażałam sobie, by jakakolwiek psinka mogła zastąpić jej miejsce. Jednak minął dzień i doszłam do wniosku, że najlepszym wyjściem, kiedy jakaś przygoda dobiegnie końca, zacząć nową podróż. Zatem zaczęłam poszukiwania nowego psiaka, maleńkiej suni. Ale nie było to takie łatwe. Szukałam w schronisku, po ogloszeniach w gazetach, wszystko na nic. Byłam zrezygnowana. Ale mama poradziła mi jechać na giełdę, gdzie zawsze ludzie stoją z psami do sprzedaży. Więc pojechalam z nadzieją, ze tam odnajdę swoją psiunię. Wśród różnych samochodów z wypełnionymi psiakami bagażnikami dostrzegłam jeden, w którym baraszkowały czarne puchate kulki. Podeszlam i zaczełam przyglądać się słodkim malenśtwom. Zapytałam czy są suczki. Właściciele (o niezbyt przyjaznych powierzchownościach) zaczęli po kolei sprawdzać pieski. Mowią, że chyba nie ma, ale z głębi bagażnika wyjęli ostatniego szczeniaczka, śliczną sunię. Jak wzięłam ją na ręce, to juz nie oddałam. Wspomnieć należy, że zostałam przez owych panów oszukana, gdyż utrzymywali, że to polski owczarek nizinny. A psiaczek okazal się być mieszańcem sznaucera z owczarkiem. Mało tego. Sunia byla bardzo zaniedbana. Bardzo nieładnie pachniała, od razu trzeba było ją wykąpać. Była bardzo wychudzona, kiedy dostała miskę z jedzeniem jadła tak łapczywie, że baliśmy się, że jej zaszkodzi. Ponadto miała robaki i wszy, a także kłopoty z żołądkiem. Nawet nie chcę myśleć w jakich warunkach była trzymana i co mogłoby się z nią stać, gdybym jej wtedy nie wzięła. Ludzię, którzy ją przywieźli wyglądali jak typy spod ciemnej gwiazdy. Wyleczyliśmy Pinkę ze wszystkich dolegiwości, była już zdrowym, ślicznym szczeniaczkiem. I trzeba przyznać, że długo był z niej rozbrykany urwisek. Ale kiedy wydoroślała, stała się istną przylepą, grzeczniutką sunią, która nie znosi być sama. Jest bardzo komunikatywna, towarszyska, mądra, po prostu kochana. I nie oddalibyśmy jej za żadne skarby :)))

Rasa pupila:
  sznaucero-owczarek

Pupil urodził się:
  
Przysłane 30 lipca 2005 przez:
  MONIASU